نگاهی به یک بیت از حافظ

هنوز شب، ضمیمهی صبح است؛ مثل یک سرایتِ ضعیف.مراد مثل هر صبح با یک شلوار پاچهگشاد رد میشود؛ اغلب با یک شلوار پاچه گشادِ آبیْنفتی، و پیرهن کِرم کمرنگ ساده.مراد خوشْریش است با موهای بور مشکیِ «یهور»، در سایهی قدی متوسط.پسربچهها دارند نقشه میکشند که چگونه از در و پنجرههای مردم حصیر بدزدند.پردههای حصیریِ ابراهیم خیلی خلوت شده، و زنِ پیرِ ابراهیم بدجور کمین کرده که مچ بگیرد.من دارم به زیبایی منوّر فکر میکنم که از دل حرفهای کوچهای زنها کشفش کردهام؛ بر خلاف زیبایی اعظم که خودم آن را با چشم دیدهام.کوچه ه...

هنوز از نامَت زخم میخورمنامَت هنوزپنهانِ شوم مرامیگدازدنامَتسایهی شکاریستکه به ظلمتآشکارترست وُ  پرندهترنامَتدر عمر منلانه داردتمامِ تو نام استای نامِ نامِ نامْای به غایتْ نامْنام تو جبر تصحیح هاستنام تو تجلی بدن مادر استای وسوسهی گرامی!ای تنها عابر تاریخ!ای عصارهی همهی عصرها!تو بر تارک لبهایی که دوست میدارم نشستهایدر جعبهی کدام هدیهبر بلندای کدام مرگبوسه میشوی به من؟_______________#احمد_آذرکمانفشافویههشتم خرداد یکهزار چهارصد و یک بخوانید...