نگاهی به یک بیت از حافظ

.آن کوچه که توش زندگی میکردیم مال عباس قمصر بود؛ همه حیاطهاش را خریده بود؛ همه کوچه از دم مستأجر - مستأجر که نه نوکر. از آن نوکرها که به خاطر یک بارکاللهی ارباب، رضا داشتند که تا ماتحت، براش جر بخورند. لباسهای عباس قمصر بیشتر به درد فیلم بازی کردن میخورد. هرچند سلیقهی نزهت تن عباس بود. عباس همه جوره نزهت را میخواست. نزهت را هر وقت میدیدیم، خیلی باید زور میزدیم تا بفهمیم آرایش کرده. انگاری ماست موجود است را چپکی چسبانده باشند پشت شیشه. مگر دیگر یادمان میرفت که آنجا ماست دارد. خواهر نزهت اما ...

ادامه مطلب