نگاهی به یک بیت از حافظ

بیفایده است پاک کردنِ آنچه از آستینِ سطرها بیرون زده.بیهوده شتاب کردم زخمِ ازلی ـ ابدیِ دهان را با کلمه درمان کنم.. نوشتنْ پنهان کردنِ زخمی کهنه بود در هیئتِ زخمی نو.نوشتنْ ریختنِ شرابْ در حلقِ آیات مُرده است.نوشتن هِی کردنِ اسبی تیرخورده است...ننوشتنْ امّا عطرِ خیارِ پوستْکَندهایست در آستانهیِ بینمکی.ننوشتنْ زن است.ننوشتنْ آن بتِ عیّاریست که «هر لحظه به شکلی بَرآمد/دل بُرد و نهان شد»#احمد_آذرکمان۱۴۰۰۰۳۲۸ بخوانید...

به نام خدا● مهارت نوشتنویژه طرح خوانا● دکتر محمد فقیریچهارم آذر نود و نهتهیه و تنظیم: احمد آذرکمان١. نوشتن به ما بیش تر فرصت پردازش می دهد.٢. نوشتن دو سر دارد: ➊ حس ➋ احساس٣. حس با احساس تفاوت دارد.۴. حس ← ارتباط با جهان بیرون از راه حواس پنج گانه۵. ...